1-KUR’AN’DA İRADE, ŞEY VE FITRAT (Prof. Dr. Abdulaziz Bayındır'ın Moskova ve Kazan'da Yapılan İlmî Toplantılarda Sunduğu Tebliği, 14-17 Nisan 2008)   Şey (شَيْء), kader ve irade; birbirleriyle ilişkisi olan kelimelerdir. Şey varlık; kader varlıktaki ölçü, irade de bir şeyi var etme isteği veya kararıdır. Fıtrat ise varlıkların yapısını oluşturan,   geliştiren ve değiştiren kanunlar bütünüdür.     Şey (شَيْء) hem mastar hem isimdir. Mastar, kelimenin türetildiği kaynaktır. “Şey”den mimli mastar olarak (مشيئة) meşîet türetilmiştir. Bu kelime Kur’ân’da yoktur. Bazı zayıf hadislerde ve bir kısım edebi eserlerde az da olsa rastlanabilir. Arapların pek bilmediği meşîete, sonraları bir delile dayanmadan irade anlamı verilmiş, bu anlam Kur’ân’da çokça yer alan şâe (شاء) fiiline taşınmış ve daha sonra da şöyle bir kural oluşturulmuştur...Yazinin devamını okumak için   <a target="_blank" href="http://www.suleymaniyevakfi.org/modules/nsections/index.php?op=viewarticle&artid=94">   <font color="#FF0000">TIKLAYIN!</font></a></font></p> 2- TÜBİNGEN MÜTABAKAT METNİ Almanya'nın en eski Üniversitelerinden biri olan übingen Üniversitesinin Katolik Fakültesi ile Süleymaniye Vakfı arasında imzalanan mütabakat metni için lütfen http://www.kurandersi.com/prog/tubingen/tubingennihaimetinler.doc